Werkloosheid Zwolle
Ik heb jaren in Zwolle doorgebracht als wanhopig werkzoekende. Op een gegeven moment mocht ik van een vriendin af en toe achter de toonbank in haar winkeltje staan. Kon zij ook tijd doorbrengen met haar kinderen.
Ik had hier verbaal toestemming voor gekregen, maar niet op papier. Naarmate ik het vaker deed en er vanuit zowel mijzelf als die vriendin meer vertrouwen kwam kon ik soms zelfs hele dagen alleen de winkel "draaien". Loon was helaas nooit een optie, van de omzet kon je al niet leven, laat staan personeel inhuren van de winst. Maar ik had een reden om de deur uit te gaan, ontwikkelde wat zelfvertrouwen en ervaring. Ik deed eindelijk weer een beetje mee.
"Op loon waardeerbare arbeid" werdt dit achteraf genoemd. Ik heb er € 3.500 voor mogen inleveren. Als straf voor proberen mijn leven zinvol in te vullen. Dat is een keuze die we als samenleving maken. Maar keuzes mag je heroverwegen.
Educatievouchers
Hier is een idee voor alternatieve keuzes: educatievouchers.
Werk samen met partners om werk met behoud van uitkering mogelijk te maken, betaal die mensen die dat doen met "vouchers" die gebruikt kunnen worden voor cursussen, opleiding, rijbewijs, VCA, EHBO certificaat, gebarentaal etc etc.
Door niet direct in geld te betalen omzeil je dat het loon ingeleverd word via korting op bijstand of toeslagen, of schuldeisers. Hierdoor worden mensen wel aangemoedigt om de stap te zetten tussen "volledig werkloos thuis zitten depressie kweken" en "betaalde baan die je financieel zelfvoorzienend maakt". Sommigen zullen ermee kunnen doorgroeien, anderen zullen nooit die laatste stap bereiken. Maar op deze manier wordt maatschappelijke activiteit voor beiden niet alleen niet meer ontmoedigt, maar proactief aangemoedigt.